.:: M. Zahid Gürbüz Kişisel Web Sayfasına Hoşgeldiniz ::.

Yazılar - Hasret Kokan Gül

Hasret Kokan Gül

Ansızın içerime dolu, kapladı her yanımı,
Ne zamandır gülmüyordu, gözlerimin içi,
Karaları bağlamış, karanlığa hapsetmişti,
Anlamsız işkenceleri, çektiriyordu kendine,
Renksiz bir gökkuşağında, kendisini aldatıyordu,
Anlam veremiyordu belki de, bu sahte gülüşlere,
Doyamıyor, hep aç kalıyordu belkide,
Ama gülmek içinde, can atıyordu yüreğim…

Ana, baba, kardeş sevgisine benzemez bu,
Çalar bedeni, ayırır ruhundan,
Ağ gibi sararda, karşı gelemezsin,
Nafile, kurtulamazsın, o senden kopmadığı takdirde…

Güneş gibi doğuyor karanlığıma, mabedime,
Ürkütüyor yüreğimi, ama karşı koyamıyor,
Laik hissediyor sanki, kendisine bunu,
Üzmüyor, sanki sevindiriyor dalga, dalga,
Meyilli olmaya yakın, adını vuruyor ıssız sahile…

Bir bilsen, içimdeki haykırışları, çığlıkları,
Eriyor sanki, kalbimin buz kaplı duvarları,
Razıyım, bundan sonra gelecek baharlara,
Renklerle dolacak dallarıma, gebeyim,
İsyansız, dirençsiz kalbime hükmetmene,
Naralar at dört bir yanda, razıyım…

Özcan Çakin