Yazılar - Ölüm
ÖLÜM
Bilmem ki siz,
Ne düşünürsünüz aklınıza bir damla ölüm düştüğünde..
Bir gül yaprağında büyülenmekle solmanın
Nasıl ince olduğunu hissetmek,
Sizce de bir ölüm müdür?
Küçük bir bedene sığdırılan bitişin anlamında da gizlidir oysa ölüm…
ve bir sonbahar gibidir yaşanılan hüznü sarı güzün…
Unutmak kolay mıdır ölüm gerçeğini?
Anlamak zor mudur, tek gerçeğin aslında ölümle başlayacağını?
Neler düşünür de ürker insan ölümü görünce..
Sandığımız kadar uzak mıdır peki ölüm?
Ya da ölmek bizim sokağımızdan içeri girmez mi hiç?
Bu kadar mı sağlamdır hayat kapımız ölüme karşı?
Her başlangıcın bir sonu olduğuna inanır gibi görünüp de,
Kendi sonumuzu hayal etmez miyiz?
Yoksa düşünmek de mi korkutur bizi?
Kim bilir, belki de
Gerçeklere alışamamak bu hale sürükler garip bedenimizi…
“Ölüm yastığının altında” sözü hep dikkatimi çekmiştir zamanından beri. Gerçekten
bu kadar yakın olduğunu düşününce uykularım kaçıyor, kanım çekiliyor, odam soğuyor,
korkuyorum… Elbette bunlara gerek yok. Bunlara ancak içinde taşıdığı inançtan şüphesi
olana gerek var.. Ölüm sandığımız kadar korkunç değil, ya da ölüm sadece gerekene
korkunç yüzünü gösteriyor..
İnsan neden perdenin arkasında kalmak istesin ki?!
İşte ölüm,
Perdeyi açmaktır,
Ölüm; sahnede kendini göstermektir,
Ölüm; huzur-u ilahi’ye usulca çıkmaktır,
Taşıdığın her yükü gerektiği yere koymaktır ölüm,
Soğuk gibi görünse de her şeyden önce başladığın noktaya dönmektir..
Ölüm, ana rahmini solumaktır bir kez daha..
Isınmaktır kimi zaman soğuk dünyanın rüzgarında,
Belki terk-i diyarda bulunmaktır ama
Ulaşmaktır yine de gerçek vatana…
Ölüm, incir çekirdeğinde büyümektir,
Toprakla bütünleşmektir..
Suya hasret duyan gülden farksızdır bu beden;
Ölüm, suyu ayağına getirmektir..
Güzeldir ölmek,
Ölümü beklemek ve sevmek..
Ölüm bir son değil, bir başlangıçtır..
İmanı kuvvetli olana atılmış en güzel adımdır ölüm
ve ben böyle adıma binlerce kez ölürüm…
Güzel ölümlerle bütünleşmek dileğiyle…
Hülya Korkut



kez ve 0,094 sn'de görüntülenmiştir.