Yazılar - Yorgunum!
Yorgunum
Ses etmeyin ne olur yorgunum!
Heyecanım bitap, yürekten solgunum!
Ses
etmem, söz etmem, gölge dahi etmem!
Çatmayın bana, takatsiz, bir
yolcuyum…
Kimseye, hiçbir şeye, dahi gölgeye!
Bilinmeyenleri
güfteleyen geceye!
Sessizliğimde anlam bulan, heceye!
Siz aldırmayın,
hiçliğimdeki mezeye!
Mekân aramam, mey bulamam!
Sinende ki aşkı,
kimseye soramam!
Aşk mı, sevdamı, meczuplaşamam!
Kalbim mi, beni
sürükleyen anlamam!
Divana durdum, orda kayboldum!
Densizliğimi
görünce kahroldum!
Bildiğim, enaniyetimle kavruldum!
Haşyet bile kesmedi,
mahvoldum!
Yürek hayvanda da var, kan pompalar!
Kalp öylemi! Sadece
yaratanı arar!
Kâinatın sahibi ancak orda yer alır!
Vakıf olmayan, hazzı,
aşkı karıştırır!
Ne olur seslenmeyin, bir ahenk arıyorum!
Arzı mekânda
bulunca, kayboluyorum!
Bedenim manasız, ahvalim hesapsız!
Bu hayata,
manasız bakmak bile, anlamsız!
Anlamadan, bir hayatı yaşadım!
Oysaki
zevk aldın, anladığımı sandım!
Meşkten habersiz, yaşanan bir zevk!
Betbah
ve bühtanlığı yaşamaktır!
Olacak ve olmuşlarda, mana
bulmayanlar!
Kuvvetin, gerçek sahibini bilmeyenler!
Rahmetin, membaını
kestiremeyenler!
Mey içse, âşık olsa, kendini avutsa, ne yazar!


kez ve 0,094 sn'de görüntülenmiştir.